29-01-2017

Gisteren heb ik een paard geopereerd. Geen echt paard. En het was ook niet echt een operatie maar meer een

vernieling. Ik ben bezig met een tinker. Het lijf was redelijk gelukt, meestal kan ik dat met een paar aanpassingen

zo maken dat ik er heel tevreden over ben, maar het hoofd werd echt geweldig. Alleen groot. Dat is bij mij vaak.

Omdat ik een metalen frame gebruik is het lastig om de boel later aan te passen, want de benen bijvoorbeeld

zitten aan het skelet vast en die kan ik niet meer omzetten. Nou ja. Het paardenhoofd werd heel goed, en ineens

viel het lijf heel erg tegen. Omdat dat hoofd zo leuk was natuurlijk.... :)

Dan ga ik zitten tobben, want ik wil alleen Wolliewatjes verkopen die zo goed zijn als ik ze kan krijgen. Dus ofwel

ik moest een nieuw maken en dan dit hoofd gebruiken - dat had gekund-  of ik probeerde iets nieuws en voor mij

erg dappers. Dat heb ik gedaan. Ik heb een schaar en een tang genomen en het lijf doormidden geknipt. Want ik

realiseerde me dat het te kort was, dat de rug niet lang genoeg was om bij het hoofd te passen. Het zag er zielig

uit, een half paard op de tafel en ik kon er niet goed tegen. Het was al laat op de avond maar ik kon niet naar bed

voor mijn paardje weer op haar benen kon staan. Dus wol opzij geschoven, draadeinden vrij gemaakt en nieuw

draad er met veel geweld tussen gedraaid. Drie stukken in elkaar gedraaid om extra stevigheid te krijgen. In het

dikke lichaam kan ik dat wel kwijt. En toen de boel weer opgevuld met een beetje doorgeprikte wol en

vastgeprikt. Daarna een nieuwe kleurlaag er overheen. Het paard was blij. Nu had ze een lichaam dat bij haar

hoofd paste. Ze is net zo stevig als ze was, dus de operatie is geslaagd. Maar toen, je raadt het al, waren de

benen te kort. Dus een beenverlenging was aan te raden. Zelfde proces:  wol eraf knippen en trekken, draad

verlengen, pijpenrager erom en opnieuw aankleden. Nu heb ik een fraaie Tinker in mijn kastje staan. Ze heeft

nog geen ogen en maar één sok- tinkers hebben heel lang haar aan hun onderbenen -  en ze is wat groter dan

eerst. Maar wel veel mooier.... en daar gaat het bij Wolliewatjes om!

Verhaaltjes……

29-01-2017

Gisteren heb ik een paard geopereerd. Geen echt

paard. En het was ook niet echt een operatie maar

meer een vernieling. Ik ben bezig met een tinker.

Het lijf was redelijk gelukt, meestal kan ik dat met

een paar aanpassingen zo maken dat ik er heel

tevreden over ben, maar het hoofd werd echt

geweldig. Alleen groot. Dat is bij mij vaak. Omdat ik

een metalen frame gebruik is het lastig om de boel

later aan te passen, want de benen bijvoorbeeld

zitten aan het skelet vast en die kan ik niet meer

omzetten. Nou ja. Het paardenhoofd werd heel

goed, en ineens viel het lijf heel erg tegen. Omdat

dat hoofd zo leuk was natuurlijk.... :)

Dan ga ik zitten tobben, want ik wil alleen

Wolliewatjes verkopen die zo goed zijn als ik ze kan

krijgen. Dus ofwel ik moest een nieuw maken en

dan dit hoofd gebruiken - dat had gekund-  of ik

probeerde iets nieuws en voor mij erg dappers. Dat

heb ik gedaan. Ik heb een schaar en een tang

genomen en het lijf doormidden geknipt. Want ik

realiseerde me dat het te kort was, dat de rug niet

lang genoeg was om bij het hoofd te passen. Het

zag er zielig uit, een half paard op de tafel en ik kon

er niet goed tegen. Het was al laat op de avond

maar ik kon niet naar bed voor mijn paardje weer

op haar benen kon staan. Dus wol opzij geschoven,

draadeinden vrij gemaakt en nieuw draad er met

veel geweld tussen gedraaid. Drie stukken in elkaar

gedraaid om extra stevigheid te krijgen. In het

dikke lichaam kan ik dat wel kwijt. En toen de boel

weer opgevuld met een beetje doorgeprikte wol en

vastgeprikt. Daarna een nieuwe kleurlaag er

overheen. Het paard was blij. Nu had ze een

lichaam dat bij haar hoofd paste. Ze is net zo stevig

als ze was, dus de operatie is geslaagd. Maar toen,

je raadt het al, waren de benen te kort. Dus een

beenverlenging was aan te raden. Zelfde proces: 

wol eraf knippen en trekken, draad verlengen,

pijpenrager erom en opnieuw aankleden. Nu heb ik

een fraaie Tinker in mijn kastje staan. Ze heeft nog

geen ogen en maar één sok- tinkers hebben heel

lang haar aan hun onderbenen -  en ze is wat

groter dan eerst. Maar wel veel mooier.... en daar

gaat het bij Wolliewatjes om!

Verhaaltjes